3. Bewustwording

Via de lift van het ziekenhuis word ik naar de stroke-unit gebracht. Een speciale afdeling waar patiënten – zoals ik daar nu een van ben – worden behandeld/begeleid.
De kamer is een stuk koeler dan de “standaard” kamers. Dit is bedoeld om je hersenen “koel” te houden, zodat ze niet verder uitzetten, mochten ze die neiging hebben. Hoe kouder, hoe kleiner is de gedachte. De kamer zelf is kaal, en hangt niets aan de muren. Het licht is gedempt, de gordijnen dicht. Alles is erop gericht om externe prikkels te voorkomen.
Opnieuw wordt de apparatuur aangesloten en lig ik aan slangen en kabels. Besef? Nee. Geen idee wat er allemaal gebeurt.
De bloeddruk wordt standaard elk half uur gemeten. Want ja, daar zou een oorzaak kunnen liggen. Zo ook wordt mijn hartslag en -ritme bewaakt. Diverse medicijnen worden aangereikt. Ik wacht het gelaten af.

Ik voel me doodmoe. Uitgeput. Neig te gaan slapen. Mijn vrouw en ik nemen afscheid. Ze komt zo snel mogelijk weer terug. Even de familie- en vriendenkring inlichten. Gelukkig zie je niks aan me. Dan valt het wel mee toch? Ik val in slaap, maar word bruut gewekt door de bloeddrukmeter die mijn arm opblaast en weer de druk loslaat. De gaat nu 48 uur achter elkaar door. Elk half uur. Nee, daar wen je niet aan. De slaap wordt dus continu onderbroken.

Ik vraag me af wat er nou eigenlijk gebeurd is. Een herseninfarct? Ik!? Het zal wel loslopen. Nou ja, “lopen”….
De volgende dag moet ik inderdaad lopen. Twee hoogstaardige verpleegkundigen komen me uit bed halen. Een rollator staat klaar. Heb ik die nodig? Ik probeer op te staan maar het duizelt mij verschrikkelijk. Zie hieronder hoe dat in zijn werk ging.

Ik lig weer in bed. De kamer is verlaten. Mijn benen die niet doen wat ik wil? Dat komt toch wel goed. Ja toch?
Plots krijg ik het besef. Stel je nou voor dat ik écht niet meer kan lopen? Ondernemer die ik ben, stelt daar direct tegenover: “Ook in een rolstoel kun je werken – ik ben niet de enige.” En snel heb ik die onrustmakende gedachte getackeld. Op naar de orde van de dag. Nu herstellen, simpel…..

2 reacties

  1. John Kuipers op 9 juni 2019 om 19:15

    Gvd daar schrik ik van als ik die beelden zo zie van jou

    • ron op 14 juni 2019 om 10:56

      Ach John, alles krijgt een eind en daarna weer een opvolging. Daar gaan we voor!

Laat een reactie achter